Wettelijke recht op zorgverlof

De Rijksoverheid heeft het recht op zorgverlof vastgelegd in de wet. Hierdoor kan iedere werknemer vrij nemen als het voor korte of lange tijd nodig is om de partner, ouders of een eigen kind te verzorgen. 
 

Combineren van werk en zorg

Arbeidsvoorwaarden in het algemeen en verlofregelingen in het bijzonder komen tot stand door afspraken tussen werknemer en werkgever. De Rijksoverheid vindt bepaalde vormen van verlof echter zo belangrijk dat ze deze wettelijk heeft geregeld. Naast het kortdurend en langdurend zorgverlof zijn dit het calamiteitenverlof, verlof voor ouders en onbetaald verlof.

Door deze verloven wettelijk te regelen, stimuleert de Rijksoverheid de arbeidsparticipatie. Zonder dit soort regelingen zouden vooral veel vrouwen minder gaan werken of hun baan opzeggen. Bijvoorbeeld omdat ze anders niet voldoende tijd krijgen om de kinderen op te voeden.

Door het kortdurend en langdurend zorgverlof hebben werknemers de zekerheid dat ze in noodgevallen voor hun kind, partner of ouders kunnen zorgen. Ouders kunnen daardoor voor hun kind zorgen als het kind ziek wordt en er geen andere opvang mogelijk is. Wanneer een ouder ernstig ziek is, moet de werkgever verlof toestaan. Hij kan dat alleen weigeren als het bedrijf ernstige schade ondervindt door het verlof.
 

Uitbreiding van verlofrecht

Uit onderzoek blijkt dat het recht op langdurend zorgverlof te beperkt is. Werknemers hebben alleen maar recht op deze vorm van zorgverlof als het om hun eigen kind gaat, de partner of ouders. De zorg voor bijvoorbeeld een huisgenoot is niet in dit recht opgenomen.

De Rijksoverheid onderzoekt op dit moment de mogelijkheid om het recht op zorgverlof uit te breiden naar huisgenoten die hulp nodig hebben. Daarnaast onderzoekt ze de mogelijkheid om het calamiteitenverlof en het kortverlof te combineren in één regeling.

Uitgebreide informatie over het beleid van de Rijksoverheid ten aanzien van verlof is te vinden onder verlof voor ouders.